MAI KITSUNE WAIFU
Chapter
2 - Too Small
ในขณะนั้น หลิวยี่ราวกับว่าถูกครอบงำ เขายกมือขึ้นไปที่หัวเหม่งของไอโล้นอย่างยากลำบากแล้วเช็ดเหม่งเข้าไปฉาดใหญ่
เปรี๊ย! ดังและชัดเจน.
“ไอหยา! ผู้อำนวยการหวังคุณอยู่ที่นี่?! คุณจำผมไม่ได้หรอ? ผมเป็นนักเรียนของคุณไง!”
หลิวยี่ทันใดนั้นก็พยายามเปลี่ยนเรื่องคุย.
“สารเลวเอ๊ย! เชี่ยแกกำลังมองหาความตายแล้วใครเป็นผู้อำนวยการของแกวะ!”
หัวของไอโล้นที่ถูกตบนั้นกูทรมานกับความเจ็บปวดอย่างมาก แล้วมันก็รีบหันไปจ้องหลิวยี่อย่างเอาเป็นเอาตาย.
ทันใดนั้น ความกล้าหาญของหลิวยี่ก็สลายไปในอากาศ เขารู้สึกได้ว่าขามันอ่อนไปหมดจนเขาอยากที่จะนั่งลงไปบนพื้นจริงๆ.
แต่น่าเสียดายยิ่งนัก รอบตัวเขาเต็มไปด้วยผู้คนผู้โดยสารเบียดอัดกันจนจะเป็นก้อนและจ้องมาที่ทั้งสองที่ทำให้หลิวยี่ไม่สามารถซ่อนได้แม้ว่าเขาจะต้องการก็ตาม
ในเวลานั้น รถบัสก็เบรคแล้วมันก็หยุดลง
“ไอสารเลวน้อยลงจากรถไปกับฉัน! จ่ายค่าเสียหายมาให้ฉันไม่งั้นแกก็ตาย!”
มองเห็นสาวงามนั้นได้ใช้ประโยชน์จากบีบตัวเธอผ่านฝูงชนและออกจากรถบัสไป.
ความโกรธของไอหัวล้านก็เพิ่มขึ้นมันจับไปที่หลิวยี่และดึงเขาออกมาจากรถบัสเหมือนไม้ถู.
หลิวยี่ร้องไห้ออกมาจากหัวใจ. เชี่ยทำไมเขาถึงได้โชคร้ายอย่างนี้?! มีคนเคยพูดว่าฮีโร่จะมีจุดอ่อนคือเสน่ท์ของสาวสวย
แต่ฉันไม่ได้เป็นแม้แต่ฮีโร่! ทำไมฉันต้องมีจุดจบอย่างนี้ด้วย?!
ฉันได้เช็ดเหม่งมันครั้งนึงเนื่องจากผู้หญิง แล้วฉันก็จะโดนทุบตีอีกครั้งหรือ?! พระเจ้า! แม่งไม่ยุติธรรมเลย!
หลิวยี่ดิ้นรนด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมด
อย่างไรก็ตามเขาเป็นคนที่ปราศจากความแข็งแรงและยังคงถูกลากออกจากรถบัส.
“อย่า! อย่าปิดประตู! ปล่อยฉันกลับปายยย!”
หลิวยี่ โบกมือไปที่รถบัสอย่างหนักหน่วง.
อย่างไรก็ตาม คนขับแสดงออกราวกับว่าเขาไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น เขาหยียบคันเร่งเต็มแรงและรถบัสก็หายไปจากสายตา.
ผู้คนทียืนอยู่ใกล้ๆที่ป้ายรถบัสก็ก้าวออกห่างออกมาไม่มีใครสักคนที่อยากเข้าไปยุ่งกับปัญหาของคนอื่น
“ไอสารเลว
ฉันจะสอนแกว่าการที่มายุ่งกับเรื่องชางบ้านมันเป็นยังไง!”
ไอหัวโล้นขว้างหลิวยี่ไปที่พื้นและเริ่มเตะเขา อย่างไรก็ตามในขณะนั้นเองมีรองเท้าผ้าใบสีแดงปรากฎระหว่างขาของมัน
“โอววววว!”
จากนั้นความเจ็บปวดมากมายมันราวกับว่ามันได้พบพระเจ้าและตายลงมันเจ็บปวดมากจนเขาคุกเข่าไปดิ้นอยู่บนพื้น
สาวสวยคนที่เดินออกมาจากรถบัสก่อนหน้านี้ได้ยืนอยู่ข้างหลังไอโล้น แล้วเธอก็ดึงหลิวยี่คนที่นั่งอยู่บนพื้นที่มีอาการงุนงง.
“วิ่ง! เร็วเข้า!”
หลังจากพูดคำเหล่านั้น สาวสวยก็จับมือหลิวยี่แล้ววิ่งไปอย่างรวดเร็ว.
หลิวยี่ที่บังมึนงงอยู่โดนลากให้วิ่งโดยสาวสวยเกือบจะล่วงลงไปกลิ่งบนพื้น.
“แก.....แกอย่าหนีนะโว้ย!”
ไอโล้นยังคงคุกเข่าอยู่ที่พื้น ด้วยที่น้องชายตัวน้อยของเขาได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงและดูเหมือนว่าเขาจะยังคงลุกขึ้นไม่ได้ในเร็วๆนี้อย่างแน่นอน.
หลิวยี่สาบานได้เลยว่าเขาไม่เคยวิ่งมากขนาดนี้มาก่อน
แล้วในที่สุดทั้งสองคนก็วิ่งที่วิ่งมาอย่างบ้าคลั่งก็หยุดอยู่ที่ข้างถนนใหญ่.
“วิ่ง....วิ่งไม่ไหวแล้ว....”
หลิวยี่หอบอย่างหนักหน่วง เขามองไปที่สาวสวยด้านข้างเขาคนที่ซึ่งพาเขาวิ่งมาอย่างยาวนานกับเขา เธอไม่แม้แต่จะหอบเลยด้วยซ้ำ.
“นั่นไม่ใช่ฉัน อย่างไรก็ตามฉันขอบใจคุณมากที่ช่วยฉันในวันนี้ อาจารณ์ของฉันบอกว่าฉันจะต้องขอบคุณเมื่อได้รับการช่วยเหลือจากผู้อื่น”
สาวสวยมองไปที่หลิวยี่ที่ซึ่งเปล่งประกายไปด้วยความมีเสน่ห์ แล้วเธอก็หัวเราะออกมา.
“ไม่....ไม่ต้อง....นั้นคือสิ่งที่ทุกคนควรจะทำ.....”
หลิวยี่ เชื่อว่าในเวลานี้ควรที่จะถ่อมตนเพื่อให้ดูดีขึ้น.
“คุณชื่ออะไร?”
“ฉันชื่อ เล่ยเฟิง” [TLeng:นี่คือมุขของคนเขียน เล่ยเฟิงคือพลเมืองผู้เสียสละที่แต่งตั้งโดยพรรคคอมมิวนิสจีน ดังนั้นโดยพื้นฐานแล้วหลิวยี่จะได้ยินว่า”ฉันเป็นเพื่อนกับความยุติธรรม”[TLth:น่าจะประมาณนี้]]
หลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆสองครั้งในที่สุดหลิวยี่ก็สามารถพูดได้อย่างปกติ.
การวิ่งนี่มันน่าเบื่อจริงๆ.
“ฮี่ๆ.....”
สาวสวยหัวเราะคิกคัก หลิวยี่ก็ถูกสตั้นโดยสาวสวยข้างหน้าเขา
โคตร.....โคตรสวยเลย....
“คุณตลกมากเลย...โอ้....สหายเล่ยเฟิง เรียกฉันว่า หลินตง ไม่ว่าอาจารณ์จะพูดอย่างไรก็ควรที่จะปฏิบัติอย่างเคร่งครัดเพราะงั้นฉันจะตอบแทนคุณอย่างแน่นอน”
“แล้ว....แล้วคุณจะตอบแทนผมยังไงหรอ?”
หลิวยี่กระพริบตาปริบๆ
สมองชั่วร้ายมากของเขาได้เริ่มเต็มไปด้วยจินตนาการอีกครั้ง
ขอเธอให้เป็นแฟนของฉัน?
จิ้ๆ นั่นมันน้อยมากเกินไป!
หรือว่าจะให้มันลามกขึ้นเล็กน้อย?
จูบ?
ปวกเปียกไป! หลิวยี่! โอกาสมีแค่ครั้งเดียวนะ!
ลามกขึ้นอีกนิดอีกนิดนึง?
จับหน้าอกของเธอ?
เฮ้ เฮ้ สาวสวยคนนี้ที่ชื่อว่า หลินตง หน้าอกคงจะไม่ใช่เล็กๆหลอกน่า.....
หลิวยี่กลืนน้ำลาย เช่นเดียวกันเขากำลังคิดว่าควรจะพูดความคิดที่อยู่ในใจหรือไม่ สาวสวยก็ได้เอนตัวไปข้างๆเขาแล้ว. แล้วกลิ่นหอมก็ลอยออกมาจากเธอร่างกายของหลิวยี่ก็แข็งทื่อทันที.
“ขอบคุณนะ ให้ฉันเอาพลังจากนายนะ....”
หลังจากพูดคำนั้น มือของหลินตงทันใดนั้นก็พุ่งเข้าไปที่ท้องของหลิวยี่ ความเจ็บปวดมหาศาลก็พรั่งพลูกระจายไปทั่วร่างของหลิวยี่ ก่อนที่เขาจะได้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น สติของเขาก็เริ่มจมลงสู่ความมืดมิด.
เรื่อ..เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร?
ฉัน...ฉันกำลังจะตาย?
แต่...แต่...ฉันยังไม่เคยจับหน้าอกเลย....
อย่างเชื่องช้า หลิวยี่เริ่มที่จะปิดตาลง.
หลังจากนั้น เขาก็ได้ยินเสียงบางคนตะโกนรำไรด้วยหูของเขา.
มันเป็นเสียงของผู้หญิงซะด้วย.....มันน่ารื่นรมย์มากที่ได้ยิน....
“เจ้าปีศาจจิ้งจอกใจกล้า แกกล้าฆ่าคนที่นี่! ฉันคงยกโทษให้เธอไม่ได้!”
หลังจากคำพูดนั้น ร่างกายของหลิวยี่ทันไดนั้นก็กลายเป็นเบาราวกับขนนก ราวกับได้ทะยานไปบนก้อนเมฆ ร่างของเขาล่องลอยไป.
“ปัง!”
ในที่สุด เขาก็ล่วงลงในที่ๆนุ่ม มันเต็มไปด้วยกลิ่นที่หอมหวานอย่างมาก....แม้แต่ยังหวานกว่าร่างกายหลินตงซะอีก....
ผู้หญิงคนอื่น?....หน้าอกของเธอใหญ่จังหรือว่าหลินตง?....
อย่างน้อย....ก่อนฉันจะตาย....ขอจับหน้าอกเธอหน่อยนะ....
อย่างงัวเงีย หลินยี่เปิดตาข้างหนึ่ง. สิ่งที่เขาเห็นข้างหน้าเขาคือผู้หญิงที่สวยบาดใจคนที่กำลังจับเขาอยู่ตอนนี้.
“นี่....มันจะต้องเป็นสวรรค์แน่นอน...”
ขณะที่เขาพูดออกมานั้น เขาได้ยกมือขึ้นมาอย่างยากลำบากและคว้าไปที่หน้าอกสาวสวยคนนั้น.
“อ๊าย!”
เสียงร้องของการเตือนดังออกมา หลิวยี่ถูปาไปบนพื้น.
“เจ้าวายร้าย! หยาบคาย! ฉันจะฆ่าแก!”
หลังจากที่สาวคนนั้นโยนหลินตงไปที่พื้นเธอได้ยินเสียงของหลิวยี่พูดอย่างแผ่วเบา.
“น่าสงสารอะไรอย่างนี้....สิ่งเดียวที่ฉันได้จับก่อนฉันตาย....ช่างเล็กยิ่งนัก....”
“เจ้าวายร้าย! กู่หวูจะเล็กได้ยังไง!
เพียงคนโง่อย่างคุณเท่านั้นที่จะโดนหลอกโดยปีศาจจิ้งจอกและไม่รู้!”
เด็กสาวกระทืบพื้นอย่างโกรธเคือง ขณะนั้นเองในมือเธอได้จับวิญญาณปีศาจจิ้งจอกไว้.
เธอต้องการที่จะหนีจากเจ้าตัวร้ายนี้แต่ก็ยังคงปากแข็งเล็กน้อย.
“อาจารณ์ได้พูดไว้ว่าช่วยชีวิตดีกว่าสร้างเจดีย์เจ็ดชั้น ฉันจะช่วยชีวิตนาย...พลังชีวิตของนายถูกเอาไป ฉันทำได้เพียงใข้สิ่งมีชีวิตที่ชั่วร้ายช่วยชีวิตนาย สิ่งมีชีวิตที่ชัวร้ายจะเเปลงเป็นคุณ ลองนึกถึงการช่วยชีวิตเขาให้เป็นความดีครั้งแรกของคุณ!”
กู่หยูนั่งลง แล้วใบหน้าของเธอก็แดง
เธอวางดวงวิญญาณใว้นในปากของเธอจากนั้นก็ป้อนดวงวิญญาณเข้าไปในริมฝีปากหลิวยี่.
ในช่วงสุดท้าย หลิวยี่เห็นอยู่รำไรว่าสาวงามอันสมบูรณ์นี้คนที่โดนเขาจับหน้าอกไปนั้นค่อยๆจูบไปที่ริมฝีปากของเขาอย่างช้างๆ
นี่มัน.....สวรรค์อย่างแท้จริง....
เห้อ....น่าละอายอะไรเยี่ยงนี้นะ....สาวแห่งสรวงสวรรค์คนนี้นั้น....จะมีหน้าอกที่เล็กนิดเดียว....
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น