My
Fox Immortal Wife
[Chapter
3 - Onee-chan wa kitsune desu]
Chapter
3 - This Older Sister is a Fox Immortal
My Fox Immortal Wife
[Chapter 3 -
Onee-chan wa kitsune desu]
Chapter 3 - This Older Sister is a Fox Immortal
"หลิวยี่ นายพาฉันไปที่นั่นได้ใหม?"
หลิวยี่สตั้น เขามองไปที่หม่ายี่ซวนที่อยู่ข้างหน้าเขา
เธอใส่ชุดลูกไม้สีขาว น่ารักและบริสุทธ์ งดงามและมีเสน่ห์
เธอยืนอยู่ที่มุมถนนและจุดข้างหน้าคือป้ายโฆษณาของ the Hanting Express Hotel.
ไป...ไป...ไปที่นั่น....
...ไปที่นั่นเพื่ออะไร?...
“ไปได้ใหม?...คือฉันอยากไปที่นั่น...”
หม่ายี่ซวนดึงมือของหลินยี่ เธอแสดงออกอย่างยั่วยวน
ความมีเสน่ห์นั่นมันเกือบจะทำให้กระดูกของเขาอ่อนปวกเปียกเลยทีเดียว.
“นี่...นี่เป็นอะไรหรือป่าว?...”
หลิวยี่ กลือน้ำลายขณะที่เขามองไปที่เพื่อนในชั้นสาวสวยที่เขาปราถนา.
หม่ายี่ซวน
คือสมาชิคของคณะกรรมการวรรณกรรมในชั้นและหลิวยี่คือเพื่อนบ้านกัน.
ผู้หญิงคนนี้สวยจริงๆเลย หลิวยี่ชอบเธอมานานแล้ว ตอนนี้กล่าวคือ
หลิวยี่ลืมไปแล้วว่าเขาชอบเธอมานานแค่ไหนแล้วมันดูเหมือนว่าเขาชอบเธอมาตั้งแต่เธอย้ายเข้ามาและกลายมาเป็นเพื่อนบ้านกัน
อย่างไรก็ตาม เธอแสดงท่าทีเย็นชากับเขาเสมอเลย.
แล้ววันนี้มันเกิดอะไรชึ้นกัน? เธอดึงมือเขาและต้องการที่จะไปโรงแรมฮานติ้งเอกซ์เพลสกับเขาจริงๆ?
นี่...นี่คือฤดูใบใม้ร่วงในตำนานของไออ่อนมาแล้ว?!
หลิวยี่ กำลังจะร้องไห้ออกมาจากตาแล้ว.
“นั่นไม่มีทางผิดแน่นอนก็เรารู้จักกันมาสามปีแล้วนี่!”
หม่ายี่ซวนยิ้มไปที่หลิวยี่อย่างมีเสน่ห์
รอยยิ้มที่มีเสน่ห์นั้นเกือยจะทำให้หลิวยี่ละลาย.
“ฉันรู้ความรู้สึกของนายที่มีต่อฉัน...และนายก็ดีกับฉันด้วย...ฉันรู้สึกราวกับว่าไม่มีทางที่ฉันจะให้อะไรนายได้เลยดังนั้น...
ฉันจะมอบตัวฉันให้กับนาย!”
หม่ายี่ซวนพูดและหน้าก็แดงอย่างกับลูกแอปเปิล
“แต่...แต่...นั่นมันแย่...ฉันจะถูกคนอื่นมองว่าเป็นคนเลวได้!”
“งั้นก็ลืมมันไห้หมดแล้วกลับบ้านกัน!”
“ไป ไป ไป! ไปเปิดห้องกันเลย!”
“นายจะไม่ถูกมองว่าเป็นคนเลวหรอ?”
“ไม่มีอะไรต้องกลัว! ฉันพร้อมที่จะเป็นคนเลว!”
ในขณะนั้น หลิวยี่กำลังเดือดด้วยสัตว์ร้ายที่อยู่ข้างใน
เขาคว้าไปที่มือของหม่ายี่ซวนและไปถามเพื่อเปิดห้อง.
เมื่อเข้ามาในห้องเล็กๆที่อบอุ่นและโรแมนติก
หลิวยี่ทันไดนั้นก็ควบคุมตัวเองไม่ได้
เขากอดไปที่ร่างกายอันหอมหวานของหม่ายี่ซวนและเริ่มที่จะรุนแรงขึ้น.
และในตอนนั้นเองมีเสียงป้าออกมาจากปากของหม่ายี่ซวน.
“ไอ ไอ ไอ!
เจ้าหนุ่มน้อย นายบ้าไปแล้ว? อย่ากัดไปรอบๆคนอื่นสิ!”
เสียงนั่นทำไห้แก้วหูแตกเป็นเสี่ยงๆได้เลย
แล้วเสียงก็ปลุกหลิวยี่ให้ตื่นทันที.
เขาลืมตาขึ้นและพบกับทุกสิ่งทุกอย่างข้างหน้าเขาได้เปลี่ยนไป.
ห้องเล็กๆอันอบอุ่นและโรแมนติกเตียงกลมขนาดใหย๋ได้หายไปแล้ว.
ปัจจุบันเขากำลังกอดป้าที่ใส่ปลอกแขนสีแดง.
ปากของเขากำลังจุบไปที่แขนของป้านี่.
เชี่ยเอ้ย! นี่แม่งโคตรเชี่ย!
หลิวยี่ทันใดนั้นก็ค่อยๆได้สติ เขาลุกขึ้นจากหญ้าในสวนสาธารณะ.
“นายตื่นจากฝันฤดูใบไม้ผลิของนายแล้วสินะ? หนุ่มน้อย ลูกศิษย์อยู่ด้านบนนั้น! ทำไมคุณต้องนอนอยู่บนหญ้าในสวนด้วย
นอนก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งแต่ยังจะลวนลามฉันอีก...”
ป้นนั่นบ่น บ่น บ่นพูดจนน้ำไหลไฟดับ
หลิวยี่ที่ยืนอยู่ที่นั่นก็ถูกแทนที่ด้วยความงุนงง.
ฉันมาที่นี่ได้ยังไง....
ใช่แล้ว... ทันใดนั้นเขาก็จำได้ เมื่อวานนี้สาวสวยลากเขามาที่นี่.
แต่... มันดูเหมือนว่าสุดท้ายแล้วผู้หญิงคนนั้นจะฆ่าฉ้น...
หลิวยี่จับไปที่หน้าอก เขาพบว่ามันยังสมบูรณ์ดีแต่มีรูอยู่ที่เสื้อของเขา.
เชี่ยเอ้ย.
นี่แม่งโคตรแปลก!
ทันใดนั้นเขาก็จำได้ว่า หญิงสาวอมตะได้ช่วยเขาไว้.
นี่...ฉันฝันไปไช่ไหม?
แล้วหลิวยี่ก็ใจลอย เขาไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี.
“ความฝันโง่ๆอะไรกันที่นายกำลังฝันอยู่! นายมันไร้ประโยชน์ต่อผู้คน! วัยรุ่นที่โง่เขลา!”
แล้วในขณะนั้นเอง หูของหลิวยี่ก็ได้ยินเสียงของผู้หญิงที่คุ้นเคย.
“กรี๊ด!!! ผี!!!”
หลิวยี่ อยากจะร้องไห้ตรงนั้นเลย
“เธอเรียกฉันว่าผี!”
ป้านั่นก็หันกลับไปอย่างไม่พอใจ.”เห้อ.. เด็กน้อย
ฉันพยายามที่จะสอนเธอดีที่สุดแล้ว อย่างไรก้ตาม
ไม่เพียงจะไม่ซาบซึ้งกับสิ่งที่ฉันสอนแล้วยังจะมาเรียกฉันว่าผีอีก เด็กน้อย
เธอจะต้องเป็นผู้หญิงที่แก่กว่าฉันไช่ใหม? เห้อ เมื่อพี่สาวคนี้อายุน้อยกว่าแต่เธอนั้นสวยจริงๆ
ถึงแม้ว่าตอนนี้ฉันจะแก่กว่านิดหน่อย ฉันก็ยังคงมีเสน่ห์อยู่นะ เห้อ
นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันเข้าใจ....”
ป้านั่นเริ่มที่จะบ่นแล้วก็บ่นอีกครั้ง.
ส่วนหลิวยี่ เสียงของเด็กสาวคนนั้นยังคงดังอยู่ในหูของเขา.
“ผีกับตูดสิ! พี่สาวคนนี้คือจิ้งจอกอมตะ!”
หลิวยี่ กำลังจะพังทลายอย่างจริงๆ.
นี่คือตอนกลางวันแสกๆ! แล้วเขาจะเห็นผีได้ไง?
สถานที่นี้มันดำมืดเกินไป...ใช่แน่เลย
ปล่อยฉันไปหาสถาที่ที่มีแสงอาทิตย์มากกว่านี้และฆ่าผีชั่วร้ายนี่ซะ.
โดยไม่สนใจยัยป้านี่ที่ยืนอยู่ตรงนั้นและบ่นอยู่ตลอดเวลา.
หลิวยี่หันหลังกลับและวิ่งหนี
“เฮ้ เฮ้ เฮ้! เด็กน้อย นายวิ่งทำไม?! อย่างน้อยก็ให้เบอร์นายไว้พี่สาวจะได้โทรหานายบ่อยๆ......”
เสียงของป้าที่ไม่ค่อยเต็มใจดังออกไปเลื่อยๆและห่างไกลจากหลิวยี่แล้ว.
หลิวยี่วิ่งอย่างบ้าคลั่ง. อย่างไรก็ตาม
เสียงที่ก้องอยู่ในหูของเขายังคงอยู่
“นายจะวิ่งเพื่ออะไร?! หยุดวิ่งได้แล้ว! ไอหยานายยังจะวิ่งอยู่อีก! ค่อนข้างเร็วซะด้วย! นายคิดว่านายคือหลิวเซียงหรือไง? เกี่ยวกับการวิ่งนี่นายวิ่งข้ามอุปสรรคได้ยังไง?!”
เสียงนั้นไล่ตามมาหลังจากหลิวยี่หูของหลิวยี่เหมือนกับแฟรี่บางตัวจากในเกมอย่างแน่นอน.
หลิวยี่กลัวจนจะตาย
ขณะที่เขากำลังวิ่งออกจากสระน้ำในสวนสาธารณะอย่างตื่นตระหนก
ควันสีแดงทันไดนั้นก็ปรากฏจากมือขวาของเขา
ควันนั้นรวมตัวเข้าด้วยกันจนกลายเป็นรูปร่างของจิ้งจอกและลอยตัวอยู่กลางอากาศข้างหน้าของหลิวยี่.
“โอ้พระเจ้า!”
ขาของหลิวยี่กลายเป็นอ่อนปวกเปียก เขาล้มลงตูดกระแทกพื้นโดยตรง.
โชคดีที่ตอนเช้านั่นมีผู้คนไม่มากในสวนสาธารณะ
ไม่อย่างนั้นหลิวยี่คงจะดึงดูดความสนใจของคนมากมาย
“นายจะวิ่งไปเพื่ออะไร?! ฉันทำไห้นายกลัวหรอ?!”
จิ้งจอกที่รวมร่างจากควันลอยมาตรงหน้าของหลิวยี่อย่างช้าๆ
มันทำให้หลิวยี่กลัวมาก เหงื่อเขาเริ่มออกแล้วออกอีก.
“คุณ...เป็นอะไรกัน....”
หลิวยี่กัดฟันพูดคำเหล่านั้นออกมาอย่างกล้าหาญ
โอ้สวรรค์ ได้พบกับผีตอนกลางวันแสกๆ
ฉันหลิวยี่คนนี้กำลังจะตาย?!
อะฮืออ! ม่าย! ฉันไม่อยากตายทั้งที่ยังบริสุทธิ์อยู่น้า!
....ฉันยังไม่เคยแม้แต่จับมืออันละเอียดอ่อนของหม่ายี่ซวนเลย...
แต่ฉันได้จับหน้าอกของเด็กสาวเมื่อวานนี้! โธ่เอ้ย มันแบบราบ!
ฉันจะต้องไม่ตายก่อนที่จะได้ขย่ำหน้าอกไหญ่ๆ!
หลิวยี่กำลังร้องไห้
โอ้พระเจ้า! โปรดช่วยลผมด้วย!
ผมจะจุดไห้คุณมากๆอย่างแน่นอน ผมจะเผารูปภาพของ โซระ
อาโออิด้วย!
ขณะที่หลิวยี่กำลังขอให้เทพทุกองค์ช่วยชีวิตเขา.
จิ้งจอกน้อยก็พูดออกมาอีกครั้ง
“นายเป็นอะไร! มันน่ากลัวมากเลยงั้นหรอ นายยังเป็นผู้ชายอยู่ใหมหะ?! ฉันจะบอกนายไห้ ฉันไม่ไช่ผี ฉันคือจิ้งจอกอมตะ! ที่บริสุทธิ์และงดงาม
อ่อนโยนและใจดีนั่นแหละคือจิ้งจอกน้อยอมตะ!”
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น