MAI KITSUNE WAIFU
Chapter 9 I’m Afraid of Heights
“แงงงง....หม่าม้า....สัตว์ประหลาด...จะมากินลิ่วหยิงแล้ว....”
เห็นว่าหลิวยี่ที่เนื้อตัวเปลื้อนฝุ่นกระเซอะกระเซิงและโพล่มา
โลลิน้อยคิดว่าเขาคือสัตว์ประหลาดและก็เริ่มร้องให้ทันที
ทันใดนั้น หลิวยี่ก็ไม่รู้ว่าควรจะทำไงดี
โอ้ สวรรค์! นี่มันเกิดอะไรขึ้น...
“สาวน้อย พี่ชายไม่ใช่สัตว์ประหลาด
ฉันคือมนุษย์!”
หลิวยี่ดึงหน้าตัวเองและพูดคำเหล่านั้นออกมา
เขาต้องการจะเผยใบหน้าเขาและทุกอย่างที่บอกว่าเขาไม่ใช่สัตว์ประหลาดที่แปลงร่างเป็นมนุษย์
“จะ...จริงหรอ..?..”
โลลิน้อย สอึกสอื้นและมองไปที่หลิวยี่อย่างน่าสงสาร
โลลิน้อยนี้น่ารักมาก
น้ำตาของบนใบหน้าเธอเปรียบเสมือนอาวุธสังหาร
หลิวยี่คิดว่าโชคดีจริงที่เขาไม่ใช่พวกโลลิคอน
“เธอมาดึงได้นะถ้าเธอไม่เชื่อฉัน”
หลิวยี่โค้งตัวลงและหันหน้าไปทางโลลิน้อย
โลลิน้อยยื่นมือออกไปและดึงหน้าหลิวยี่อย่างอ่อนโยน
“จริงด้วย...มันอุ่นๆ...ขอโทษค่ะพี่ชาย
ลิ่วหยิงคิดว่าพี่ชายเป็นสัตว์ประหลาด...”
เมื่อเห็นว่าหลิวยี่เป็นมนุษย์
โลลิในที่สุดก็เช็ดน้ำตาเธอและหยุดร้องไห้
“มอนสเตอร์แล้วทำไม? มอนสเตอร์มันแย่ตรงไหน?...”
จิ้งจอกน้อยเริ่มที่จะบ่นในหูของหลิวยี่อีกครั้ง
หลิวยี่รู้สึกราวกับว่าจิ้งจอกสวดมนต์ที่ราวกับว่าพระถังสวดใส่ซุนหงอคง
“สาวน้อย แม่เธออยู่ที่ใหน?”
ลิ่วหยิงตอบ
“แม่ไปเอารถที่ลานจอดรถ....ลิ่วหยิงกำลังเล่นอยู่ที่นี่...แต่ลูกโป่งลอยไปติดที่ต้นไม้...”
เมื่อเห็นลูกโป่งมิกกี้เมาส์ลูกใหญ่ติดอยู่ที่ต้นไม้
โลลิน้อยก็เริ่มร้องไห้อีกครั้ง
“ลิ่วหยิงอย่าร้องไห้เดี๋ยวพี่ใหญ่จะช่วยเธอเอาลูกโป่งเอง”
“จริงหรอ?”
โลลิน้อยถามหลังจากมองไปที่ต้นไม้ที่สูงสี่ถึงห้าเมตรด้วยความกลัว
“แต่...ต้นไม่นี้มันสูง...”
“ไม่มีปัญหา
ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง”
หลิวยี่พูด เขาก้มตัวลงและทำท่าผูกเชือกรองเท้าแล้วถามจิ้งจอกน้อยด้วยเสียงเบาๆแทน
“เธอมีความแข็งแกร่งอมตะ...ทำให้ฉันกระโดดซักสี่ถึงห้าเมตรได้ใหม?”
หลิวยี่ถามด้วยความคาดหวัง
“นายมันไอโง่
นายคิดว่าคุณหญิงคนนี้เป็นสุดยอดพลังงาน?!”
จิ้งจอกน้อยช่วยไม่ได้ที่จะโจมตีเขาด้วยคำทุกๆแบบ
“ความสูงสี่ถึงห้าเมตร อย่างน้อยนายต้องเปิดดาวหยกแรกให้ได้ก่อนและเข้าสู่เส้นทางของผู้ฝึกตนอมตะอย่างถูกต้องก่อน”
“ดาวหยกนั่นที่เธอพูดคืออะไร...เปิดมันเลยได้ใหม?”
หลิวยี่รีบถาม
“แน่นอนว่าไม่ได้!”
จิ้งจอกน้อยเริ่มที่จะด่าทันที”นายมันไร้ประโยชน์
นายคิดว่านายสามารถจะเป็นผู้ฝึกตนอตะได้แค่คำสองคำ?! การเปิดดาวหยกแรกและเข้าสู้เส้นทางแห้งการฝึกตนต้องมีการเตรียมพร้อมมากมาย!
สำหรับผู้คนทั่วไป แม้แต่การเข้าไปมันก็ยากมาก! นายอย่างไรก็ตามนายโชคดีที่ได้พบกับคุณหยิงคนนี้! ด้วยความช่วยเหลือของฉัน
นายจะไม่ต้องเดินอ้อมเพื่อการเตรียมพร้อมของนาย!”
“ถ้ามันเป็นอย่างนั้นค่อยคุยอีกครั้งแล้วกัน!”
หลิวยี่มองไปที่น้ำตาโลลิน้อยและตัดสินใจเดินทางสู่เส้นทางแห่งผู้ฝึกตนอมตะทุกสิ่ง
เขาสูดหายใจลึก อีกครั้ง
ความรู้สึกแปลกๆภายใจตัวเขานั้นเริ่มที่จะขยายตัว
เลือดภายในตัวเขาเริ่มหมุนเวียนอย่างรวดเร็ว
“นายมันบ้า! นายทำให้คุณหญิงคนนี้สิ้นเปลืองพลังอมตะอีกแล้ว!”
หลิวตงตะโกนอย่างรวดเร็ว”เฮ้ เฮ้ เฮ้! หยุด! อย่าทำอย่างนั้น! นายจะดึงทุกอย่างออกไปจากคุณหญิงคนนี้แล้ว!”
โคตรน่ากลัว!
ได้ยินอย่างนั้นหลิวยี่ก็หน้าแดงด้วยความลำบากใจ
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้หยุดเลย
เขาก้าวถอยหลังไปสองก้าวแล้วพุ่งไปทางต้นไม้เหมือนกับสายลม
ที่ตามหลังเขาไปนั้นคือคลื่นฝุ่นลูกใหญ่แล้วเขาก็พุ่งขึ้นไปบนต้นไม้ทันที
หลิวยี่รู้สึกราวกับว่าเขาคือปรมาจารย์ปากัวร์เขาก้าวไปบนลำต้นและวิ่งขึ้นไปอย่างต่อเนื่อง!
ในไม่กี่ก้าวนั้น เขาสังเกตเห็นว่ามันเหมือนกับเวทมนต์ดึงดูดใต้เท้าและเชื่อมติดกับลำต้นของต้นไม้
อย่างไรก็ตาม เวทมนต์แรงดึงดูดนี้ก็หายไปในเวลาไม่นาน
ร่างกายของเขาก็ดิ่งลงและล่วงลงไปทางพื้นดิน
ในขณะนั้นหลิวยี่วิ่งไปได้สองเมตรเขาก็กรีดร้องและรีบเกาะไปที่ต้นไม้
เขาสไลด์ลงมาจาต้นไม้เล็กน้อยก่อนจะหยุดลง
เสียงกรีดร้องดังมากและการเต้นหัวใจเขาก็เหมือนกับเครื่องปั๊มน้ำ
โลลิน้อยที่อยู่บนพื้นนั้นร้องอย่างไม่หยุดหย่อน
“พี่ใหญ่ คุณคือซุปเปอร์แมน?!”
ซุปเปอร์แมน?...สิ่งที่ดูเหมือนซุปเปอร์แมนคือ...
ฉันกรีดร้องเพราะกำลังจะตาย...
มันเป็นครั้งแรกที่หลิวยี่ทำบางสิ่งที่หน้าตื่นเต้นแบบนี้
หัวใจหลิวยี่เต้นกระหน่ำเร็วมากราวกับว่ามันกำลังจะเด้งออกมา
เขาเช็ดเหงื่อที่เย็นเชียบและเขารู้สึกว่าหน้าผากนั้นเย็นเชียบ
“นายมันบ้า! พลังอมตะคุณหญิงคนนี้นายทำมันสูญเปล่าอย่างนี้!”
“พอใจจากการช่วยคนอื่นรากฐานของตัวตนคนหนึ่ง!”
หลิวยี่พูดอย่างรวดเร็ว
“อย่างกับว่าคุณหญิงคนนี้สนอย่างนั้นแหละ! คุณหญิงไม่ใช่มนุษย์! คุณหญิงคนนี้คือ...คือหญิงสาวอมตะ!”
“ใช่ ใช่ ใช่ คุณหญิงสาวอมตะ
ได้โปรดอย่าปล่อยให้ฉันหัวเสีย เรื่องนี้มันเล็กน้อยมากและฉันสามารถเอาลูกโป่งได้”
หลิวยี่พูดขณะที่เขาสูดหายใจเข้าอีก
อีกครั้งหนึ่งที่การหมุนเวียนของเลือเร่งความเร็วขึ้นและร่างกายของเขาทันใดนั้นก็รู้สึกเบาขึ้น
ใช้ความแข็งแรงจากสถานการณ์นี้
หลิวยี่เหมือนกับลิง ในชั่วขณะนั้นเขาปีนขึ้นไปบนสุดของต้นไม้และเอาลูกโป่งไปให้โลลิน้อย
“ว้าว! พี่ใหญ่สุดยอดจังเลย!”
โลลิน้อยข้างใต้กำลังตบมือ
และเมื่อหลิวยี่กำลังจะปีนลงมา เขาก็เริ่มสั่นเทาอย่างฉับพลันและเหงื่อเย็นเชียบจำนวนมากก็ไหลออกมา
“เกิดอะไรขึ้นคุณพี่ฮีโร่? กลับลงไปได้แล้ว! หรือนายต้องการใช้ชีวิตทั้งหมดของนายอยู่บนต้นไม้?”
เสียงของหลินตงเยาะหลิวยี่อีกครั้งดังก้องอยู่ในหู
“ฉัน....ฉัน...”
“นายอะไร?”
“ฉันกลังความสูง...”
“อุ๊พ...”
ーーーーーーーーーーーーーー
ชื่อตัวละครมันอ่านว่า หลิวอี้รึป่าวนะแต่ผมใช้หลิวยี่จนค่อนข้างจะชินแล้วอะ
ถ้าไม่ชอบก็บอกให้เปลี่ยนได้นะครับ ส่วนเรื่องชื่อตัวละครอื่นๆไม่ชอบก็บอกให้เปลี่ยนได้นะครับ✌✌
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น