Riaru de Reberu Age Shitara Hobo
Chitona Jinsei ni Natta
Chapter 5:
Uninvited School Rumble
ขณะที่ในที่วันใหม่เริ่มขึ้น ที่เหมือนนักเรียนทั่วไปคนอื่น
ไทโยวไปที่โรงเรียน
เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนเอกชนที่มีชื่อว่า
โอริคาน เขาอยู่ในชั้นแรกของคลาส A เพื่อไปที่ห้องเรียน เขาต้องเข้าไปในอาคารเรียน
ขึ้นบันไดและเดินไปส่วนที่ไกลที่สุดของอาคารนั้นคือที่ๆเขามาเรียนทุกวัน
จนกระทั่งเมื่อวาน
เขามีทัศนคติในการไปโรงเรียนที่ง่ายมาก เขาจะฟังการบรรยายอย่างเมินเฉยและในเวลาว่างเขาจะเล่นเกมบางอย่างที่มันเลเวลอัพได้
โดยปราศจากการเกิดของเหตุการณ์พิเศษทุกอย่าง ชิวิตเขาคงจะเดินไปลักษณะที่เงียบสงบ
มันเป็นสถานที่ที่หน้าทึ่ง
อย่างไรก็ตาม วันนี้มันแตกต่างออกไป
“นัตสึโนะคุง
มันยอกฉันว่าฉันสามารถเลือกอาชีพได้หรอ?”
“นัตสึโนะคุง
ถ้าคุณเอาชนะเห็ดได้อย่างนี้คุณจะได้รับบางอย่างที่เรียกว่าเลเวลใช่ใหม?”
“นัตสึโนะคุง
ฉันไม่เข้าใจวิธีการเล่นเกมนี้สักอย่างเลยล่ะ?”
ก่อนที่โฮมรูมจะเริ่มเล็กน้อย สามพี่น้องฮายาคาว่าได้เจอไทโยวระหว่างทางมาโรงเรียน
ทันใดนั้นพวกเธอก็ดึงสมาร์ทโฟนออกมาทันทีและมาล้อมรอบไทโยว
พวกเธอเมินการจ้องของผู้คนรอบๆไปโดยสิ้นเชิง
และเริ่มตื้อไทโยวด้วยคำถามเกี่ยวกับเกมส์
ไทโยวได้จึงมึนงงด้วยเหตุนี้
เขาคิดว่าสามพี่น้องที่ท่าทางที่ลึกลับ ผู้คนบริเวณใกล้เคียงนั้นเริ่มรวมตัวกันและกระซิบเกี่ยวกัยบางอย่าง
และสาวๆดูเหมือนว่าจะใกล้เข้ามาเลื่อยๆแล้ว
ด้วยเหตุนี้เขาจึงสามารถมีประสบการณ์กับกลิ่นหอมที่มาจากสาวๆเหล่านี้
เหมือนกับน้ำผึ้งที่ใหลเยิ้มมากมาย มันเหมือนกับกลิ่นของซีตรัสที่สดชื่นมันเป็นกลิ่นที่ยั่วยวนที่ทำให้สมองของเขาแทบละลาย
ไทโยวผู้ที่ไม่มีโชคกับผู้หญิงจนถึงตอนนี้
แค่การเริ่มใกล้ชิดกับสาว
ส่วนหนึ่งของร่างกายเขาก็เริ่มมีการตอบสนองที่มันไม่ควรจะมี
เขาหมดหนทางกับการพยายามที่จะคงเหตุผลเอาไว้
และได้ถามไปที่ทั้งสามสาว
“อืมม......พวกคุณ ผมเป็นหนี้อะไรกับความสุขนี้กัน?”
(Umm…..You guys, what do I owe this pleasure to?
งงอะครับใครรู้บอกที )
“พวกเราแค่ต้องการจะทำเหมือนสิ่งที่คุณชอบทำไปด้วยกันจริงๆนะ”
“ก่อนหน้านั้น มันเป็นเรื่องปกติที่คุณจะพูดกับพวกเราโดยการไม่สุภาพ
ไม่เป็นไรหรอกนะ”
“ช่าย
มันคงจะดีนะถ้าคุณคุยกับพูดเราได้อย่างไร้กังวล~”
“เอาล่ะถ้าเธอพูดอย่างนั้น.....
ทำไมพวกเธอถึงทำแบบนี้อย่างกะทันหันล่ะ?”
หลังจากการจำเลืองสายตากันไปมากับอีกคนหนึ่ง
ทั้งสามสาวก็เริ่มจะตอบคำถามทีละคนเหมือนต่อกันมา
“คุณยังจำสิ่งที่เราพูดในเมื่อคืนได้ใหม?”
“เราจริงจังเรื่องนั้นจริงๆนะ”
“เราอยากจะทำสิ่งที่คุณชอบทำ”
“อุ.....”
“ “ “
คุณไม่ชอบ.....พวกเราทั้งสามคนหรอ? ” ” ”
ในดวงตาของสามพี่น้องก็ได้ปรากฏความเจ็บปวดออกมา
ขณะที่พวกเธอรอลุ้นเพื่อคำตอบอยู่ ได้มองไปที่ใบหน้าที่มีการแสดงออกแบบนั้น
ไทโยวอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย ถ้าเขาถูกของให้อธิบายว่าเขาชอบพวกเธอหรือไม่
ไวโยวคงจะตอบด้วยความมั่นใจว่าเขานั้นไม่มีทางเกลียดพวกเธออย่างแน่นอน
มั่นใจได้เลยว่า
สาวทั้งสามคนนี้แตกต่างไปจากฝาแฝดทั่วไปเล็กน้อย ถ้าคุณได้ถ่ายภาพของพวกเธอทีละคนคุณคงจะไม่แม้แต่จะสงสัยเลยว่าพวกเธอเป็นคนละคนกัน
อย่างไรก็ตามความเป็นจริงได้อธิบายไว้ก่อนแล้วว่าทั้งสามมีความแตกต่างที่จัดเจนซึ่งก็คือความสูงของแต่ละคนนั้นแตกต่างกันอย่างชัดเจน
โคโตเนะสูง 150 cm ซูสุเนะคือ 140 cm และคาซาเนะนั้นเหมือนกับหนูน้อยหมวกแดงที่มีความสูงคือ 130 cm
ไทโยวคิดไม่ออกเลยว่าทำไมทั้งสามพี่น้องถึงได้ทำตัวแบบนี้
อย่างไรก็ตามมันก็เป็นเรื่องยากอยู่ดีที่เขาจะไม่สนใจความรู้สึกของพวกเธอ
ก่อนหน้านี้สาว ๆ
ไม่ค่อยชอบไทโยงสักเท่าไหร่ ตอนนี้พวกเธอได้สารภาพความรักของพวกเธอแบบฉับพลัน
แทนที่จะบอกว่าเขาไม่ชอบ มันเป็นเขามากกว่าที่เหมือนจะกระโดดด้วยความดีใจอยู่ในส่วนลึกต่างหาก
ด้วยเหตุนี้เขาจึงตัดสินใจตอบความรู้สึกของพวกเธออย่างซื่อตรง
“ผมไม่ได้เกลียดพวกคุณหรอก
ตรงข้ามกันเลยต่างหาก ผมดีใจเลยทีเดียว”
“ “ “ จริงนะ?! เราดีใจจังเลย!! ” ” ”
“ “ “ ถ้าเป็นอย่างนั้น กับพวกเรา---”
” ”
“อุหวา---”
ไทโยวขัดจังหวะสิ่งที่พี่น้องกำลังจะพูดและตัวเขาเองก็แปลกใจเหมือนกันที่ร้องออกไป
มันเป็นเหมือนสิ่งที่ได้เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้......เป็นไปได้มากว่าพวกเธอกำลังสารภาพกับเขาอีกครั้ง
อย่างไรก็ตามถ้าพวกเธอได้สารภาพในห้องเรียน เขาคงรู้สึกเหมือนว่าจะมีผลสะท้อนกลับมาแน่
ดังนั้นเขาจึงได้พยายามหยุดพวกเธอที่กำลังจะพูดออกมา
“มันน่าทึ่งจริงๆเลย เขาป็อปมากจริงๆ
สมกับที่คาดไว้เลย ไทโยวจัง ของฉัน~”
เมื่อโฮมรูมได้หยุดลง
โดยปราศจากแรงจูงใจที่จะทำให้เขาไม่วิ่งหนีจากทั้งสามพี่น้องไป
และเขาได้เข้าไปในโรงยิมขณะที่เรียกเฮร่าออกมา ใบหน้าของเฮร่าได้เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
แต่ว่าไทโยวนั้นตรงกันข้ามเลยมีการแสดงออกที่ซับซ้อนบนใบหน้าเขา
“ผมกลายเป็นหนุ่มฮ็อตแล้วหรอ.....?”
“คุณไม่ดีใจงั้นหรอ~? ที่ทั้งสาม.....โคโตเนะ, ซูสุเนะ, คาซาเนะ,
ไม่ใช่ว่าพวกเธอก็เป็นเด็กสาวน่ารักหรอ?
การถูกชอบโดยเด็กสาวน่ารักเหล่านั้นทำให้คุณไม่พอใจอย่างงั้นหรอ?”
“สาวๆพวกนั้นน่ารักจริงๆนั่นล่ะ....ผมหมายความถึงแม้พวกเธอจะไม่ได้น่ารักก็ตาม
การได้ถูกเอาใจโดยทั้งสามคนฉันมีความสุขมาจริง ๆ
แต่ถึงอย่างนั้นเมื่อมันเป็นเหตุผลที่ดูคลุมเคลือแล้วก็พวกเธอได้เข้าหาผมอย่างวันนี้
ผมรู้สึกไม่พอใจแทน”
ไทโยวถอนหายในออกมาและมองที่เฮร่าอย่างจริงจัง
ทันใดนั้นเขาก็จำบางสิ่งได้
“เฮ้
ผมไม่สามารถดูสเตตัสของผมได้จนกว่าผมจะเลเวลอัพงั้นหรอ?”
“มันไม่ใช่อย่างนั้นน้า~ แม้ว่าคุณอยากดูสเตตัสของคุณตอนนี้
ฉันก็สามารถส่งมันไปให้คุณได้นะ~”
“ถ้าอย่างนั้นก็แสดงให้ผมเห็นอีกครั้งหน่อยสิ”
“ได้เลยส่งไปแล้ว~”
หลังจากที่เธอตอบรับคำขอ
เฮร่าได้ลอยไปในอากาศและหมุนกลับ เมื่อไทโยวอยู่ในกระบวนการคิด
มันอาจมีความหมายบางอย่างกับสิ่งที่เธอได้ทำ
หัวเขาก็ได้มีข้อมูลและตัวเลขไหลมาอีกครั้งหนึ่ง
มันเหมือนกับเมื่อคืนนี้อย่างแท้จริง ภาพได้ไหลไปทางสมองเขาและแสดงภาพที่ชัดเจน
เหมือนกับความรู้สึกที่คุณจะได้รับเมื่อกำลังฝันกลางวัน
เขาได้บินผ่านข้อมูลที่ไม่ได้เกี่ยวข้องเช่นเดียวกัน
ความแข็งแกร่ง และ HP ไทโยวมุ่งเน้นไปบนข้อมูลที่เขาต้องการจริงๆ
แล้วในไม่ช้าเขาก็พบมัน
ค่าเสน่ห์ 65535 (Charm/Harem
ค่าเสน่ห์น่าจะเข้าใจกันได้มากกว่านะ)
“มันคงจะเป็นเพราะว่าค่าสถานะนี้แน่”
“อันนี้มัน~.........เอ๊ะ?”
“มีอะไรหรอ?”
“คือแค่มันแปลกเล็กน้อยน้า~ ค่าตัวเลขนี้มันแปลกมากเลย
มันควรจะลดลงไปแต่มันกับเพิ่มขึ้นแทน~”
“แม้ว่ามันควรจะลดลงแต่มันกลับเพิ่มขึ้นไป?----เธอรู้ใหมว่าตัวเลขก่อนหน้านี้มันคือเลขอะไร?”
“ฉันจำมันได้อยู่แล้ว~ ถ้าฉันไม่ได้ผิดพลาด ค่าเสน่ห์ ของมันอยู่ที่ 0
~”
“ถ้ามันลดลงจาก 0 .........ดังนั้นแล้วนี่จึงเป็นเหตุให้ค่ามันพุ่งเกินไป!”
ไทโยวตกใจและพูดออกมา
ในเกมที่เขาได้เล่นมาครู่หนึ่ง
ตัวเลขได้สูงและตำกว่าลิมิต เมื่อทั้งสองเกินอย่างใดอย่างหนึ่ง
พวกมันมันจะทำให้ตัวเลขไหลกลับทางตรงข้ามแทน
ในสถานการณ์นี้ค่าสเน่ห์ซึ่งแต่เดิมเป็น 0 ได้ลดลง ไปได้มากว่าไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่ติดลบ
ดังนั้นมันจึงไหลกลับและกลายเป็นตัวเลขมากมายอันน่าขัน
“นอกจากว่า......”
ไทโยวเหลือบมองไปที่เฮร่า
ด้วยการคาดเดา เขาสรุปได้ว่าที่การได้รับความสนใจจากสามพี่น้องอย่างกระทันหันนั้นเป็นเพราะว่าความจริงข้อนี้
กลางดึก
ไทโยวมีเป้าหมายที่จะเพิ่มเป็นเลเวล 4 งานในปัจจุบันตอนนี้คือการพลิกเหรียญหนึ่งเยนไปมา ในตอนนี้มันคือท่าทางที่ง่ายมาก
ทั้งหมดที่เขาต้องทำก็คือไปที่โต๊ะของเขาแล้วเริ่มพลิกเหรียญ 1 เยนจากนิ้วโป่งแล้วพริกกลับไปที่นิ้วก้อย
แล้วก็ทำอย่างเดิมไปเลื่อยๆ........... นี่มันเป็นงานที่น่าเบื่อ
แม้ว่ามันจะคล้ายคลึงกับประเภทของงานที่ซ้ำซากเหมือนกับในสวนเมื่อวาน
โดยเฉพาะเขาสามารถทำสิ่งนี้ที่บ้านได้ และไทโยวรู้สึกก็รู้สึกโล่งใจกับความจริงที่ว่าเขาจะไม่ต้องเป็น
“หนี้” กับคุณตำรวจอีกครั้ง
“แต่ถึงอย่างนั้น
ไทโยวจังก็เป็นคนจริงจังใช่มั้ยล่ะ~?
คุณคงจะได้รับการปรบมือจากชาวอเมริกันเพื่อความจริงของคุณรู้หรือเปล่า~!”
“มันก็แค่ภาพที่เธอวาดไปเอง
คนอเมริกันคงไม่ทำสิ่งเหมือนกันในที่เดียวกันหรอก”
ไทโยวมีประสบการณ์ขนลุกจากแค่ได้จินตนาการสถานการณ์นั้นๆ
“ที่สำคัญกว่านั้น
ความจริงจังที่เธอว่าหมายถึงอะไรกัน”
“อืม ฉันหมายถึงคุณสามารถทำงานพวกนี้ที่ไม่มีความหมายต่อไปได้โดยไม่ต้องพักเลยล่ะ~”
“คนที่สั่งให้ผมทำสิ่งพวกนี้ก็คือเธอไงล่ะ
แม้มันจะผ่านไป 3 ชั่วโมงแล้ว และถ้าเธอเลเวลอัพ
ใครๆก็ทำได้ถ้าพวกเขาต้องทำแค่ 3 ชั่วโมง”
“อย่างนั้นหรอ~?”
ไทโยวพยักหน้าและด้วยดวงตาที่เหม่อเขาก็หัวเราะออกมา
(sound effect = pfft )
“ผมเคยเล่นเกมแบบนี้และกำลังใช้การเปรียบเทียบระยะเวลาที่ต้องใช้เพื่อเพิ่ม
1 เลเวล นี่มันไม่มีอะไรเลย........”
“ดูนี่สิ ไทโยวจัง คุณรู้อะไรไหม?”
“หือ?”
“ในขั้นตอนต่อมาของกระบวนการนี้....เมื่อคุณได้ไปถึงเลเวลสูงๆ
มันก็อาจจะยากพอๆกับเกมส์พวกนั้นที่เคยเล่นเลยใช่ไหมล่ะ
ใบหน้าของเฮร่าแสดงความขอโทษออกมา
“..........ทั้งหมอที่ฉันต้องทำก็แค่ฟามเวลต่อไปเรื่อยใช่ไหมล่ะ?
และเมื่อฉันได้เลเวลค่าสถานะของฉันจะเพิ่มขึ้นใช่ใหม?”
“ช่าย ฉันรับประกันได้เลย---!”
“ถ้าอย่างนั้นทั้งหมดมันก็ดีแล้ว”
ไทโยว
ขัดจังหวะอะไรก็ตามที่เฮร่าที่กำลังจะพูดอยู่ด้วยคำเหล่านั้น
จากนั้นเขาก็หันกลับมาดำเนินการกลับเหรียญ 1 เยนของเขาจากนิ้วโป้งไปถึงนิ้วก้อย
และในทางกลับกันตราบใดที่เขาทำต่อไปเลื่อยๆ เขาก็จะเพิ่มความสามารถของเขาต่อไป
ซึ่งในตัวมันเองคือความหลงใหลของเขา และเหตุผลอันดับหนึ่งของเขาก็คือการเพิ่มเลเวล
ในชีวิตจริงมีหลายสิ่งหลายอย่างที่คุณทำได้
แต่จะไม่ได้รับรางวัลสำหรับมัน
ขณะที่นักเรียนแน่ใจได้ว่าถ้าเขาเรียนอย่างหนักเขาอาจจะได้รางวัลในระยะยาว
อย่างไรก็ตาม แม้ว่านักเรียนทุกคนจะสามารถเพิ่มเกรดของเขาได้
แต่ถึงอย่างนั้นในเกมส์
ยิ่งคุณเพิ่มเลเวล ความสามารถของคุณก็จะยิ่งสูงขึ้น ในอีกความหมายก็คือ
จำนวนของงานหนักที่สะสมไว้จะได้รับรางวัลอย่างแน่นอน
นี่คือเหตุผลที่เปรียบเทียบงานก่อนหน้านี้ที่เขาได้ทำเมื่อวาน
และรู้ว่ามันเป็นความจริงอย่างแน่นอนที่เขาจะเติบโตเป็นคนและได้รับรางวัล
สำหรับไทโยวการทำงานซ้ำๆของสิ่งเหล่านี้นั้นมีคุณค่า
นี่คือเหตุผลว่าทำไมแม้แต่ตอนนี้เขาก็ยังคงพลิกเหรัยญจากนิ้วโป้งไปนิ้วก้อยซ้ำๆไปมา
ในเวลาเดียวกันเขาก็ได้คิดเกี่ยวสิ่งที่มันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงภายในหัวเขา
โคโตเนะ ซูสุเนะ และคาซาเนะ พี่น้องแฝดทั้งสามที่มีความแตกต่างกันเรื่องความสูง
ทั้งสามสาวก็ได้พูดว่า “โปรดไปข้างนอก.......กับพวกเราด้วย” อีกด้วย
และในเช้าวันนี้คำพูดพวกนั้นก็ได้ออกมาอีกครั้ง
นี่เป็นการที่เขาได้การเป็นที่นิยมอย่างแท้จริง
ไทโยวรู้สึกร่าเริงและยินดี ขณะที่เขารู้ว่าเขาไม่ได้มีบุคลิคที่บริสุทธิ์
ถ้าเฮร่าไม่มีตัวตนอยู่ เขาคงจะคิดว่ามีกล้องแอบอยู่ที่ใหนแน่ หรือเป็นเกมส์แกล้งคนที่กำลังเล่นกับเขา
หรือบางทีเขาอาจจะคิดว่า ‘อ้า โลกนี้อาจจะระเบิด
และเขากำลังจะตายในวันพรุ่งนี้’ ซึ่งน่าจะเป็นมากกว่าการถูกสารภาพโดยทั้งสามสาว
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขามีคำอธิบายที่แท้จริงว่าทำไมเขาถึงป็อป
เขาเชื่อว่ามันเป็นความจริง และ มันเป็นเพราะค่าสเตตัสเขาอยู่ที่ [ เสน่ห์: 65535 ]
มันไม่ใช่คำสารภาพตามปกติเลย
ทั้งสามสาวนี้พูดออกมาอย่างโจ่งแจ้ง
“ “ “ โปรดไปกลับพวกเราเถอะนะ ! ” ” ” พิจรณาจากค่าสเตตที่สูง เขาได้เข้าใจในสิ่งที่ว่าทำไมเอฟเฟคถึงแรงเกินไปอย่างมาก
แม้ว่าเขาจะยอมรับในความเป็นจริง
เขาก็คิดไม่ออกเลยว่าจะจัดการมันยังไงดี ก่อนที่เขาจะได้รับความสามารถของเขา เขาแทบจะไม่เคยมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวมาก่อนเลย
เขาไม่เคยออกเดทมาก่อนที่จะอยู่อย่างโดดเดี่ยว มีหลายความคิดว่าจะพูดอะไรกับสาวๆ
เขาไม่เคยมีประสบการณ์ของการออกเดทมาก่อนเลย
“.....อ้า~”
ทันใดนั้นราวกับว่าเธอสังเกตเห็นบางอย่าง
เฮร่า เปล่งเสียงของเธอออกมา ดวงตาและร่างกายของเธอได้หันไปที่ทางเข้าของบ้านไทโยว
ในเวลาต่อมา ในหนึ่งชั่วลมหายใจกริ่งก็ดังขึ้น
ในเวลาแบบนี้นั้นเป็นใครกัน?
เขาจินตนากาว่ามันเป็นการตลาดบางประเภท และ จำลองเหตุการณ์ว่าเขาจะปฎิเสธพวกเขาอย่างไรดี
เขายืนขึ้นและเดินไปที่ทางเข้า และ เปิดประตูอย่างไม่ใส่ใจ
สิ่งที่ยืนอยู่ข้างหน้าเขาคือการปรากฏตัวของเด็กสาวสามคนที่น่ารักสุด
ๆ เด็กสามสวมชุดไม่เป็นทางการ พวกเธอคือพี่น้องแฝดสาม
เขาประหลาดใจเมื่อพวกเธอมาเยี่ยมอย่างกะทันหัน
แต่ที่น่าตกใจกว่าคือสิ่งที่พวกเธอแต่ละคนถืออยู่ในมือขวา
“ พวกคุณ.....เกิดอะไรขึ้นกัน?.......”
สิ่งที่พวกเธอนำมาคือ กระเป๋าเดินทาง
( packed to the
brim, a poston bag อิงบอกว่ามันคือกระเป๋าเดินทาง )
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น